Definicja Łukajno Jezioro

Gdzie jest JEZIORO ŁUKAJNO Jezioro Łuknajno – położone w Mazurskim Parku Krajobrazowym, 5 km na wschód od Mikołajek – jest jedną z Głownych europejskich ostoi ptactwa wodnego. Od północy sąsiaduje z największym polskim jeziorem – Śniardwami, z którym połączone jest wąskim przesmykiem. Łuknajno jest jeziorem wytopiskowym, tzn. zajmuje zagłębienie powstałe po wytopieniu się brył martwego lodu z ustępującego lodowca. Podobnie jak inne jeziora tego typu, ma prawie okrągły kształt (powierzchnia 680 ha przy długości 3,3 km i szerokości 2,9 km), słabo rozwiniętą linię brzegową, jest bardzo płytkie (średnia głębokość 1,5 m, max. 3 m) i żyzne. O jeziorze sporo mówi sama jego nazwa, pochodząca od litewskiego, a zarazem pruskiego słowa lukne, a więc grzybień. Łuknajno jest również naturalnym tarliskiem ryb żyjących w Śniardwach. Obfitość wodnej roślinności i ryb w połączeniu z niedostępnością płaskich, podmokłych i częściowo lesistych brzegów sprawia, Iż ten teren można bez przesady nazwać „ptasim rajem”. Żyje tu 175 gatunków ptaków, w tym 95 gatunków gniazdujących. Swój rozgłos jezioro zawdzięcza raczej kolonii łabędzi niemych, największej w Polsce i jednej z największych w Europie. Gniazduje tu od kilkunastu do kilkudziesięciu par, jednak na pierzenie przybywa nawet powyżej 2 tysiące łabędzi. W okresie ptasich wędrówek zdarza się, Iż na tafli jeziora odpoczywa równocześnie do 18 tys. łysek i od 4 do 5 tys. osobników różnych gatunków kaczek, w tym rzadkiej w Polsce hełmiatki. Licznie występują także perkozy: dwuczube, rdzawoszyje, zauszniki i perkozki. Spośród ptaków brodzących wymienić należy wodnika, kokoszkę wodną, kureczkę nakrapianą, z czapli: bąka, bączka i czaplę siwą. Rzadkim gatunkiem jest gnieżdżąca się w trzcinach wąsatka. Z uwagi na obfitość ryb częstymi gośćmi są bieliki, rybołowy, kanie rdzawe, kormorany i rybitwy czarne. Łuknajno i przybrzeżne mokradła to także miejsce życia przynajmniej 30 gatunków ssaków. Łuknajno zostało objęte ochroną prawną już w 1937 roku. Dziesięć lat potem uzyskało status rezerwatu ornitologicznego. Rezerwat obejmuje swym zasięgiem nie tylko lustro wody, lecz również przyległe mokradła – stąd jego powierzchnia wynosi prawie 710 ha. W 1977 roku rezerwat włączono do międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery pod egidą UNESCO (aktualnie jeden z 7 rezerwatów biosfery w Polsce), a rok potem zaliczono go do istotnych w skali światowej obszarów wodno‑błotnych w ramach Konwencji RAMSAR. W najbliższej przyszłości Łuknajno stanie się również istotnym ogniwem europejskiej sieci ostoi przyrodniczych NATURA 2000.Łuknajno ma znaczenie raczej jako ostoja naturalnej przyrody i miejsce specjalistycznych badań naukowych. Działa tu stacja badawcza Uniwersytetu Warszawskiego. Jezioro można jednak oglądać z trzech wież obserwacyjnych