Czy przydatne?

Definicja Państwa Motyw

Co to jest Motyw państwa:
Poezja:
Władca Edyp
Antygona - Sofokles
Pieśń o spustoszeniu Podola poprzez Tatarów, Odprawa posłów greckich - J. Kochanowski
Kazania sejmowe - P. Skarga
O poprawie Rzeczypospolitej - A. Frycz - Modrzewski
Nierządem Polska stoi, Zbytki polskie - W. Potocki
Świat zepsuty - I. Krasicki
Powrót posła - J.U. Niemcewicz
Uwagi nad życiem - J. Zamojski
Przestrogi dla Polski - S. Staszic
Przedwiośnie - S. Żeromski
Opracowanie motywu państwa:
Poezja nie tylko opisuje funkcjonowanie państwa, lecz może także być z nim ściśle związana np. za sprawą państwowego mecenatu, polityki kulturalnej, przyznania, bądź odebrania, autorom różnych swobód. Nie jest przy tym tak, iż ogromne dzieła powstają w pierwszej kolejności w krajach demokratycznych i sprawiedliwych, w systemach totalitarnych, pod rządami despotów napisano niejedno arcydzieło. Poezja wspiera kraj albo je zwalcza, bywa poprzez nie demoralizowana, ograniczana przez cenzurę, co znów może prowadzić do ciekawych rezultatów artystycznych. Jednak w tym opracowaniu interesuje nas kraj jako w pierwszej kolejności istotny motyw literacki; jego natura, charakter, stosunki ze społeczeństwem, prawa i wymagania obywateli, niezmienne ulegające przekształceniom systemy.
Odprawa posłów greckich - J. Kochanowski
Tragedia została poświęcona moralno-politycznym problemom państwa, jego istnienia i funkcjonowania. Dzieje Troi przeniosły wydarzenia ukazane w Odprawie w wymiar uniwersalny, ponadczasowy. Tragedia stała się dramatem o nieszczęściu zawinionym poprzez ludzi, zatem takim, którego można było uniknąć. To jest także utwór o władzy, odpowiedzialności władców za losy narodu, którym rządzić - powinni sprawować daną im władzę w imię dobra poddanych, gdyż kiedyś przed Bogiem odpowiedzieć za swe gesty: Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie, / A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie, l Wy, mówię, którym ludzi począć poruczono l l zwierzchność nad stadem bożym zawierzono: / Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi, / Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi l Z którego macie nie tak swe swoje rzeczy, / Jako wszystek ludzki mieć rodzaj na pieczy. Utwór mówi o racjach, argumentach na rzecz praworządnego państwa. Nosicielami owych racji są poszczególne postaci, których postawy wyrażają ogólniejsze typy zachowań socjalnych. Od rozwiązania konfliktu między owymi racjami zależy przyszłość państwa. Stary monarcha Priam jest nieudolny, słaby, krótkowzroczny uzależniony od parlamentu (boi się podejmować samodzielne decyzje), łatwo ulega demagogom, nie umie umierać odpowiedzialności za losy państwa, nad jego interesami stawia dobro syna, nie umie zdobyć się na stanowcze kroki. Aleksander kieruje się prywatą, z kolei Antenor wnosi do dramatu polityczną mądrość i szlachetność. Gwałcenie w państwie ludzkich praw, anarchia, samowola, przekupstwo, zdrada, występek - to, jak poucza autor, droga wiodąca ku zgubie ojczyzny. Już nie raz w historii występki władzy i nierozsądne rządy doprowadziły do upadku królestw.
O poprawie Rzeczypospolitej - Andrzej Frycz Modrzewski
Modrzewski jest w naszym piśmiennictwie pierwszym znakomitym krytykiem współczesnej sobie Polski. Potępiał ucisk chłopów, ciemnotę duchowieństwa, ograniczanie praw mieszczan, wystawne życie szlachty. Nie był demokratą, opowiadał się jedynie za zdrowym układem społecznym, gdzie każdy stan miałby wkład w dobro państwie, ponosił koszta właściwego funkcjonowania państwa - widzianego w sposób nowoczesny, kontrolującego handel, budownictwo, opiekę socjalną, szkolnictwo i inne dziedziny życia. Takie kraj powinno dbać o przestrzeganie prawa (nierówność wobec niego niszczy kraj), chronić przed krzywdą i wyzyskiem. Modrzewski domagał się obieralnego króla (obejmującego tron z woli obywateli), utworzenia narodowego kościoła, wykształconego duchowieństwa, wolności sumienia, lecz zarazem sądził, iż edukacja i nauka mają umacniać wiarę chrześcijańską. Byt dziennikarzem umiarkowanym, chciał naprawiać Polskę, nie zaś burzyć, umacniał istniejšcy ład socjalny.
Przedwiośnie - Stefan Żeromski
Droga proponowana poprzez Szymona Gajowca to bardzo ostrożna koncepcja reformatorska, kraj-wytwórcza (najcenniejszą wartością dla narodu jest niepodległość), której słabość bazuje w pierwszej kolejności na braku odpowiedzi na pytanie: czy społeczeństwo, rozczarowane kształtem odrodzonej Polski, będzie wystarczająco cierpliwe, aby czekać aż powolne, ograniczone reformy przyniosą poprawę sytuacji? Czy może przedtem przestanie istnieć kraj w obecnym kształcie, wiatr od Wschodu porwie robotników (w 1923 roku miały miejsce krwawe starcia robotników z policją), wybuchnie rewolucja? Wtedy na reformy będzie zbyt późno. Niepodległa Polska z Przedwiośnia to kraj socjalnych napięć, kontrastów. Władza opiera się na przemocy, carski aparat władzy jedynie zastąpiła polska policja. To jest spojrzenie w pierwszej kolejności oskarżycielskie, nie wolne od publicystycznych uproszczeń, nie zawsze sprawiedliwe, regularnie jednostronne, przedstawiające kraj w nazbyt czarnych barwach - lecz przecież nie był to państwo błyskawicznie zmierzający ku dobrobytowi, sprawiedliwości. Żeromski w pierwszej akceptować samego metody sprawowania władzy. Żeromski dystansuje się wobec wszystkich zaprezentowanych w powieści programów: podkreśla ich słabości, ironicznie przedstawia, wkłada w usta postaci, którym czytelnik nie może ufać. Przedwiośnie to powieść pytań, zastrzeżenia, a nie odpowiedzi. Cezary Baryka nie znajduje swej ogromnej idei, programu, z którym mógłby do końca utożsamić się. Skłania się to w jedną, to w drugą stronę, miota się wśród sprzecznych ocen i wizji przyszłości, ostatecznie odrzuca wszystkie stanowiska. Ten bohater, co istotne, przybył do Polski z zewnątrz, ostro, nawet brutalnie widzi jej problemy, nie jest uwikłany w narodowowyzwoleńcze mity, sentymenty. Walka o wolny państwo to już historia, a wyjaśnienie wszystkiego pozostałością zaborów przestaje być wiarygodne. Baryka jest człowiekiem nowego czasu, nowych wyzwań stojących przed Polską - ich źródła to socjalne napięcia, niesprawiedliwość. Cezary to także człowiek młody a zatem niespokojny buntowniczo nastawiony wobec "starego" świata, chcący go zamieniać. O dusze takiej aktywnej młodzieży toczy się w Przedwiośniu walka - mogą ją wygrać komuniści, trzeba zrobić wszystko, aby do tego nie doszło. Takie jest fundamentalne przestanie ideowe omawianej powieści Stefana Żeromskiego

Czym jest Motyw państwa znaczenie w Motywy w literaturze .