Co to jest Perspektywa

Co oznacza PERSPEKTYWA: 1) Panorama; szeroki, otwarty widok na coś, widok na przyszłość, odległość czasowa umożliwiająca ogólną ocenę faktów. 2) Wmalarstwie: metoda umożliwiająca przełożenie postrzeganego trójwymiarowego świata na dwuwymiarowy obraz. Grecy stosowali p. odwróconą polegającą na tym, iż na przykład płaskorzeźby wgórnej partii budynku musiały być większe, aby sprawiały wrażenie równych zdolnymi. Rzym. inż. iarchitekt Witruwiusz (I w. przed naszą erą) mówi ozjawisku projekcji icofania się obrazów. Japończycy zpowodzeniem stosowali p.ukośną. Istnieje b. sporo rozwiązań perspektywicznych przedstawiania na płaszczyźnie form, elementów trójwymiarowych. Zgodnie zprawami widzenia: p. linearna, wktórej linie prostopadłe do obrazu przecinają się wpunkcie zbiegu. Wokresie poprzedzającym renesans eksperymentowana poprzez F. Brunelleschiego, rozwinięta poprzez twórców renesansowych, zwł. Piera della Francesca, P. Uccella, opisana wnikliwie poprzez L.B. Albertiego. Dogłębne doświadczenia zp. prowadził także Leonardo da Vinci (na przykład studium p. do Pokłonu Trzech Króli). Wzależności od położenia oka rozróżnia się p. czołową, zlotu ptaka, żabią, boczną, ukośną. P. krzywoliniową stosuje się, gdy elementy są oglądane zbardzo bliska; istnieje także p. zwieloma punktami zbiegu; Od początku XVI w. stosowano także p. powietrzną, uwzględniającą zmianę koloru wzależności od odległości; p. barwna (kolorystyczna) wykorzystuje złudzenie głębi spowodowane poprzez różne barwy; p.iluzyjna ( iluzjonizm) uwzględnia ruch oglądającego; futuryści próbowali uchwycić przestrzeń iprzedmiot wruchu (na przykład Szermierka L. Chwistka), kubiści pokazać element oglądany równocześnie zwielu stron. Wsztuce XX w. ukazanie przestrzeni wychodzi poza konwencjonalne ograniczenia p., co zapoczątkowali już przedtem na przykład Leonardo da Vinci iP. Czanne