Co to jest Happening

Co oznacza HAPPENING: wydarzenie artystyczne ojednorazowym charakterze, wktórym zdarzenia łączące albo wykorzystujące przedmioty rzeczywistości, muzyki, teatru, działań plastycznych angażują publiczność kierując się równocześnie na sporo zmysłów. H. nie jest zjawiskiem jednorodnym, ale zbiorem różnorodnych zjawisk. Bazuje na nieciągłości (zarówno zjawisko, jak iemocje mogą się nie rozpoczynać inie kończyć), na właśnie trwającym procesie twórczym, którego śladem tylko może być dokumentacja albo fotografia; wh. ważną rolę odgrywa sposobność zróżnicowanych percepcji zarówno ukażdego zuczestników, wykonawców, jak obserwatorów. Pierwowzorów h. można szukać wprowokacjach ispektaklach dadaistyczno-surrealistycznych wl. 1905-30. Wl. 50. zaistniało sporo zdarzeń artystycznych będących reakcją iprotestem przeciwko konwencjom estetycznym (na przykład koncerty J. Cagea, antropometrie Y.Kleina, działania z"nieskończenie rozciągającą się linią bieli" P. Manzoniego, baletowe próby M. Cunningham, działania nawiązujące do zen-buddyzmu ekipy Guti zOsaki). Spośród happenerów, ize względu na pionierskie działania, iteoretyczne próby, najsłynniejszymi byli Amerykanin A. Kaprow (1959), Niemiec W. Vostell, Francuz J.J. Lebel. H. dążył do zniesienia antynomii pomiędzy życiem asztuką, stawiał wmiejscu faktu artystycznego - artystyczną prowokację. Dawał prawo irealizował potrzeby aktywnego, twórczego uczestnictwa widzów wzdarzeniu. H. amer. budował portret współcz. cywilizacji, graniczył zteatrem albo zrytuałem (A. Kaprow, C. Oldenburg, R. Grooms, R. Whitman, D.Higgins); h. niem. przez kolekcja obrazu dostatniej rzeczywistości icywilizacji konsumpcyjnej zelementami kojarzącymi się zwojną (pistolety, rozdarte mięso, eksplozje, łóżka szpitalne) kompromituje iukazuje dwuznaczność z pozoru niezakłóconej egzystencji (W.Vostell, J. Beuys); h. franc. miał charakter kontestacji, wprowadzał publiczność wekstazę itrans, uwzględniał czynnik metafizyczny, burzył ograniczenie, "odświeżał iuintensywniał percepcję" - jak określał jego artysta J. Lebel. WPolsce h. uprawiali między innymi T. Kantor, W. Borowski, A. Matuszewski