Definicja Reszel

Gdzie jest RESZEL Wpisany w latach 80. XX wieku na listę miast zabytkowych Reszel jest jednym z najpiękniejszych zakątków północno-wschodniej Polski. Niepowtarzalny klimat miasto zawdzięcza charakterystycznej niskiej zabudowie, której dominantą jest czerwień i bogate dekoracje fasad. Był gdyż czas, gdy władze Reszla zakazały wznoszenia budowli wyższych od tych przy rynku i w kolorze innym niż czerwony. Można to zobaczyć w całej okazałości z wysokiej cylindrycznej wieży zamku albo z dzwonnicy kościelnej.Nieopodal centrum, na zboczach wąwozu rzeki Sajny rozciąga się 10-hektarowy park miejski „Zielona Dolina" Założony u schyłku XIX stulecia z inicjatywy biskupa warmińskiego Andrzeja Thiela, szczycił się niegdyś jedynym w Europie amfiteatrem w parku. Budowlami pamiętającymi czasy średniowiecza są natomiast dwa gotyckie mosty z połowy XIV wieku - Niski i Wysoki, nazywany Rybackim. Obie wojny światowe oszczędziły perełkę Warmii, dzięki czemu przetrwał średniowieczny układ urbanistyczny i zamek biskupów warmińskich, pobudowany w latach 1350-1401. W 1337 roku Resil - znany także jak Resel, to znów Resl - dostał prawa miejskie i niespełna pół wieku potem miał już kościół, ratusz, wodociągi, szpital - słowem było to miasto w pełnym tego słowa znaczeniu, słynące dodatkowo z najlepszych rzemieślników na terytorium: snycerzy, złotników, rzeźbiarzy i kowali. Był to ponadto ośrodek polski, bo po 1466 roku, na mocy traktatu toruńskiego przyłączono go wspólnie z całą Warmią do Polski, aczkolwiek czas ten (1472-1479) obfitował także w waśnie o obsadę biskupstwa warmińskiego.Nowy rozdział w historii otworzył wiek XVII. Nieszczęścia spadały na Reszel jedno po drugim, począwszy od wojny ze Szwedami, poprzez epidemie (w latach 1709-1711 dżuma zabiła powyżej 1000 osób!), włączenie miasta do Prus po I rozbiorze Polski, aż po ogromny pożar w 1806 roku, który strawił znaczną część drewnianej zabudowy i część zamku. Winną haniebnego występku miała być Barbara Zdunk. Ta młoda dziewczyna jakoby mszcząca się na kochanku, który ją porzucił, do wzniecenia pożaru użyć miała... czarnej magii! Kwestia toczyła się blisko 4 lata i przeszła wszystkie instancje sądownictwa pruskiego. Nareszcie 21 sierpnia 1811 roku sąd w Królewcu skazał domniemaną czarownicę na spalenie na stosie. Był to jeden z ostatnich wyroków w Europie skazujących człowieka na Zgon w płomieniach