Co to jest Bezokolicznik

Oceń przydatność:

   

» forma fleks. czasownika, nieokreślona co do kategorii, czasu, osoby, liczby i rodzaju; wykładnikiem morfol. b. jest sufiks fleks. -ć, np. czyta-ć, śpiewa-ć, malowa-ć. B. w jęz. stpol. miał dwa zakończenia: -c od czasowników, których temat zakończony był na spółgł. tylnojęzykową -k lub -g, np. piec, rzec, móc // piek-ę, rzek-ę, mog-ę. To -c wywodzi się z prasłowiań. połączenia -*kti. Drugie zakończenie to -ci ( prasłowiań. -*ti), np. powiedzieci, mieci. Formy te pojawiają się do XV w., np. w Biblii królowej Zofii. B. w polszczyźnie współcz. używany jest jako część czasu przyszłego złożonego, wymiennie z imiesłowem przeszłym, np. będzie malować lub będzie malował; w roli dopełnienia lub podmiotu, często wymiennie z rzeczownikiem odsłownym, np. zaczął malować lub zaczął malowanie; b. w tej roli mogą się tym samym stawać podmiotami zdań lub dopełnieniami w zdaniach, np. miłość wyrażać przystoi każdemu (wyrażanie miłości przystoi każdemu).

Inne pojęcia o języku polskim na literę B

Język polski w szkole:

  • Dygasiński Adolf » pisarz, publicysta, pedagog, wydawca; jeden z przedstawicieli
  • erystyka » sztuka dyskutowania (znana już w starożytnej Grecji, np. dzięki
  • Kubiak Zygmunt » eseista itłumacz lit. gr., rzym. iang. Debiutował w1949 jako krytyk
  • antypowieść » awangardowy styl w powieści zapoczątkowany we Francji w latach 50. XX
  • epifania » objawienie się bogów wśród ludzi w różnych celach i okolicznościach

Co oznacza bezokolicznik?

Co to znaczy bezokolicznik.